Mahmut İZGÖR - Mevsim şartlarına göre çeşitli bölgelerde konaklayan göçerler, yaşamlarını kiraladıkları meralarda kurdukları kıl çadırlarda zor şartlar altında sürdürüyor. Asırlardır dağlarda hayat sürdüren, devletin sosyal imkânlarından yeterince yararlanamayan ve sadece Şanlıurfa, Mardin, Diyarbakır üçgeninde kalan Karacadağ'da sayıları binlerle ifade edilen göçerler artık yerleşik hayata geçmek istiyor. Urfa'da halen göçer yaşamını sürdüren göçerler, kendilerine hayvancılık yapabilecekleri bir yer gösterilmesi durumunda yerleşik hayata geçeceklerini belirtti.
ÇOCUKLARI OKULA GİDEMİYOR
Yaşamlarını kiraladıkları meralardaki kurdukları kıl çadırlarda zor şartlar altında sürdüren göçerler, yılın 4 mevsimini farklı yörelerde geçirmek zorunda kalıyor. Birçok imkândan mahrum kalan göçerler, yaşadıkları sorunlara çözüm bulunmasını istiyor. Göçerlerin yer bulma, geçim kaynağı ve çocukların okula gitmeleri gibi birçok sorunu bulunuyor. Her mevsim farklı yörelere göç eden göçerlerin ikametgâh adresi bulunmuyor. Çocuklarını okula göndermek isteyen göçerlerden ise sabit bir ikametgâh adresi isteniyor. Sürekli göç ettiklerini vurgulayan göçerler ise belirli bir ikametgâh adreslerinin olmadığını söylese de şu an çocukları okula gidemiyor. Bunun yanı sıra göçerler parayla yer bulmak istiyorlar ama yine de bulmakta güçlük çekiyorlar. Tarım arazilerinin imara açılması ve her yerde imarın olması, tarım yapılmasından dolayı da göçerler konaklayacak yer bulmakta zorluk çekiyorlar.
AĞAN: GÖÇERİZ ADRESİMİZ YOK
Karacadağ Göçerler Derneği Başkanı Hamza Ağan, kendilerine yer verilmesini, verilen yerin parasını ödeyeceklerini ve artık göç etmek istemediklerini ifade etti. Ağan, "Göçerler parayla yer arıyor ama bulamıyorlar. Artık her köyün bir ağası değil 10 tane ağası var. Birisi para yiyor birisi yemiyor. Para yemeyen de gidip öbürünü şikâyet ediyor. Artık göçerler nereye gideceğini, başını nereye koyacağını şaşırmış durumdadır. Başka göç edecek yerimizde yok. Gidebileceğimiz en fazla yer Urfa ve çevresidir. Hilvan, Viranşehir ve çevresidir. Devletimiz bize bir okul yapsın. Çocuklar "ben nereye okumaya gideceğim" diyor. İki aydır okul açılmış. Karacadağ'ın 2000 metre yüksekliğindeyiz, çocuk nereye gidecek? Servisler ama biz onlarla gidemiyoruz. Çünkü müdürler bizden adres istiyor, tamam ama biz göçeriz adresimiz yok. Bizim adresimiz yok, her 3-4 ayda bir yere gidiyoruz. 15 sene önce Bitlis tarafında devlet toprak satın aldı, her aileye 40 dönüm tarla verildi. Hem de parasıyla, devlet bedava da vermedi. Parasıyla da razıyız. Orada devlet kendilerine ev, ahır, okul yaptı, kendilerine teslim etti. Adamlar kaç yıldan beridir taksitlerini bitirdiler. Hiç olmazsa çoluk çocuk okuyor, sağlık ocakları var. Göçerler yerleşik hayata geçmek istiyor. İki aydır okul açılmış ama çocuk okul yüzünü görmemiş. Türkiye Cumhuriyeti'nin kimliğini taşıyoruz. Nereye gidersek sanki başka ülkeden gelmişiz gibi davranıyorlar." diye konuştu.
