OY SİVEREK

Bir sabah uyanırsın; suyun var, aşın var ama 
bir garip özlem burnunun direğini sızlatan…
Bir sabah uyanırsın bir tarafın eksik; tam olmayan…
Bir sabah uyanırsın sanki köksüz, güneşsiz havasız……
bir çay koyarsın bardağa dumanında cevap arayan….
seni alır senden çocukluğuna taşır…..
Karların tepe olduğu zamanlara ; camlara çift kat naylon çekilen yıllara…..
Halaylar çalınır kulağına; Kürtçe Arapça, Zazaca…
Bir gelincik, buğdayların arasından fırlayan,
toprağa dökülmüş nice kanlar misali; 
buğdaylar altın sarısı Mezopotamya zenginliği sanki …….
Kökünden kopmuşsundur; uzaklarda okumuşsundur…..
Bazen mutlu bazen acı olmuşsundur…
Ama bilirsin işte bir parçan orada; o kadim topraklarda….
Çocukluğun; annenin gülüşleri; babanın ağır efendiliği…..
Orada kalmışsındır, yüreğinin bir yanı ile;
Memleketinde…
Nereye gitsen biraz eksik; kimi sevsen sevdalar güdük…
Sonra bir ezgi çalınır kucağına dünyanın her hangi bir yerinde ; 
her hangi bir anında; sana benzeyen toprağını seslendiren….
Kalkarsın ayağa başlarsın adımlarını atmaya; 
dönmeye, 
dönmeye dünyayla 
Dans edersin, hasretini anlatan adımlarla 
Mezopotamya’ ya; Siverek’ e Urfa’ ya…..
Eksik yanını tamamlarcasına; güdük sevdalardan kaçarcasına….
Bir yanın eksik; bir yanın yaralı
O yanında Siverek var….
O yanın Siverek …..
O yanın iflah olmaz VAHŞİ BİR ÇİÇEK
Oy Siverek……