Günaydın dedim;
Ne güzel uyanmışsın kış uykusundan. Hayat bulmuşun topraktan, tüm canlılarda senden bak çiçeklerin ne güzel..
Birazdan bir arı konacak çiçeklerine, kovanına götürecek bal olacak çiçeklerin.
Birkaç ay sonra senin meyvelerinin tadını alan çocuklar mutlu olacaklar..
Ne güzel çiçeklerinle mutluluk veriyorsun cümle canlıya..
Bende sana benzemek isterdin
Varlığımla mutluluk vermek istedim insanlığa
Çocuklar gülsün, hayat versin bana gülüşleri
O masum ve çocuksu gülüşler uğruna bir bilsen ne acılar çektim.
Çok sonradan fark ettim!..
Kurt kanı varmış insanoğlunun damarında.
Korkum odur ki; güzel ağaç meyvenle çiçeklerinle beslediğin insanlar, bana yaptıkları gibi; seninde hayat bulduğun damarlarını acımadan kesinler, seni yakacak bir odun haline getirsinler.
İstesekte, istemesekte Elbet vardır hayatın bir sonu.
Sende bir zaman sonra yaşlanacaksın, kurtlar yuva yapacak çürütecek kökünü..
Biliyor musun güzel ağaç?
Aslında bu yer yüzü hepimize yeter..
Bizi çürüten nankörlüktür. Vefasızlıktır.
Sende üzülüyorsun biliyorum şu insanoğlunun haline
Üzülme güzel ağaç; Kendi sonunu getiren seninde sonunu getirir…
Şükrü DOLAŞ
İnsan önce kendine bakmalı!
Arzu Kılıç DAĞBAKAN
VİCDANIN YÜKÜ, ARSIZIN GÜCÜ
Hüseyin Gökmen
Nerden geldi bu İRAN İSRAİL SAVAŞI
KOÇALİ AYMAZ
İl olmak hakkımız
Mevlüt BAYRAKTAR
Haklı Kalmak
ARMANC AŞİRAN
BİZİM MEMLEKETİN “BAZI” İNSANLARI…
RIFAT MERTOĞLU
ALEMİMDE SÜRGÜN KELİMELER
HİKMET AKSOY
BİR DEMOKRASİ ÖĞRETMENİ (Faik Ahmet Barutçu’nun 60. Ölüm Yıldönümü Nedeniyle)
İlyas KAMBALI
Bir Kitap: “Başka Neler Mümkün?”
Av. Şeyhmus İNAL
YENİ ANAYASA HAKKINDA NE DÜŞÜNÜYORUM